رنگ‌های معمولی بر پایه حلال یا آب هستند و یک لایه نازک روی سطح ایجاد می‌کنند که به مرور زمان ساییده می‌شود. اما کفپوش اپوکسی یک سیستم رزینی دو جزئی است که پس از ترکیب، واکنشی شیمیایی انجام داده و به یک پلیمر سخت و نفوذناپذیر تبدیل می‌شود. این پوشش به عمق منافذ بتن نفوذ کرده و پیوند بسیار محکمی با آن برقرار می‌کند که مقاومت مکانیکی و شیمیایی بسیار بالاتری نسبت به رنگ دارد.

بهترین بستر برای اجرای اپوکسی، بتن با کیفیت و تراز مناسب است. با این حال، می‌توان روی سطوح موزاییکی، سنگی یا فلزی هم اجرا کرد، مشروط بر اینکه زیرسازی اصولی انجام شود. بزرگترین دشمن اپوکسی، رطوبت و آلودگی‌های نفتی یا چربی است. قبل از اجرا، سطح باید کاملاً تمیز، خشک و عاری از هرگونه آلودگی باشد تا پیوند رزین به سطح به درستی شکل بگیرد.

این زمان به دمای محیط و نوع فرمولاسیون (پلی‌آمین یا پلی‌آمید) بستگی دارد. به طور معمول، پس از ۲۴ ساعت می‌توان روی سطح به صورت محدود تردد کرد، اما برای بهره‌برداری کامل و مقاومت نهایی شیمیایی و مکانیکی، معمولاً بین ۳ تا ۷ روز زمان نیاز است. پیشنهاد ما این است که در ۷ روز اول از شستشو یا تردد سنگین خودداری شود.

این دو ماده نقش سخت‌کننده (Hardener) را دارند. سیستم‌های پلی‌آمین مقاومت شیمیایی و سختی بالاتری دارند و برای محیط‌های صنعتی، آزمایشگاهی و کارخانجات مناسب‌اند. سیستم‌های پلی‌آمید خاصیت انعطاف‌پذیری و چسبندگی بهتری دارند و در برابر رطوبت محیطی هنگام اجرا سازگارترند. انتخاب بین این دو کاملاً بستگی به کاربری فضا و شرایط پروژه شما دارد که ما در بازدید اولیه مشاوره می‌دهیم.

رزین‌های اپوکسی استاندارد در برابر اشعه فرابنفش (UV) خورشید حساس هستند و ممکن است دچار "گچی شدن" یا تغییر رنگ (زردی) شوند. اگر محل اجرای کفپوش در معرض نور مستقیم خورشید است، ما از لایه نهایی (Topcoat) مقاوم به UV مانند پلی‌اورتان استفاده می‌کنیم تا ثبات رنگ و براقیت کفپوش حفظ شود.

بله، اما زیرسازی الزامی است. قبل از اجرای لایه‌های اصلی، ما از بتونه‌های (Fillers) اپوکسی مخصوص استفاده می‌کنیم تا ترک‌ها، درزها و خلل و فرج بتن را پر کنیم. این کار نه تنها سطح را صاف می‌کند، بلکه مانع از حبس شدن هوا زیر لایه‌های بعدی می‌شود که عامل اصلی حباب‌زدگی کفپوش است.

کفپوش‌های اپوکسی (به‌ویژه فرمولاسیون‌های بر پایه پلی‌آمین) مقاومت بسیار خوبی در برابر اسیدها، قلیاها، روغن‌ها، بنزین و شوینده‌های صنعتی دارند. این ویژگی باعث می‌شود اپوکسی بهترین گزینه برای کارخانه‌ها، پارکینگ‌ها و محیط‌های صنعتی باشد. البته برای مواد شیمیایی بسیار خاص و غلیظ، نوع رزین باید متناسب با آن ماده انتخاب شود.

اپوکسی به خودی خود سطح صاف و صیقلی دارد که در صورت خیس شدن می‌تواند لغزنده باشد. برای حل این مشکل در محیط‌هایی مثل پارکینگ‌ها، سرویس‌های بهداشتی یا محیط‌های خیس صنعتی، ما از تکنولوژی "ضد لغزش" (Anti-Slip) استفاده می‌کنیم که در آن ذرات سیلیس یا مواد افزودنی مخصوص در لایه‌های میانی یا نهایی پخش می‌شود تا اصطکاک سطح افزایش یابد.

اگر زیرسازی بتن اصولی انجام شده باشد و از مواد مرغوب با ضخامت متناسب با کاربری استفاده شود، کفپوش اپوکسی می‌تواند سال‌ها (بین ۵ تا ۱۰ سال و گاهی بیشتر) دوام بیاورد. عامل اصلی خرابی زودرس، نه خودِ رزین، بلکه ضعف در زیرسازی یا رطوبتِ زیرِ بتن (رطوبت صعودی) است که باعث تبله کردن کفپوش می‌شود.

اپوکسی به دلیل نداشتن درز و یکپارچه بودن، نظافت بسیار آسانی دارد. برای نظافت روزانه کافیست از یک تی نخی نرم یا ماشین‌های اسکرابر (شوینده کف) با مواد شوینده ملایم استفاده کنید.از کشیدن اجسام بسیار تیز و برنده روی سطح خودداری کنید، چرا که اگرچه اپوکسی سخت است، اما در برابر خط و خش‌های عمیقِ ناشی از کشیدنِ اشیاء فلزیِ سنگین، آسیب‌پذیر است.